Een Travellerspoint blog

Bali en de Gili's

Nasi, Bami, satay of gado-gado?

sunny 28 °C
Bekijk 3 maanden Zuid-Oost Azië op diederikbaas's reiskaart.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat bloggen niks voor mij, maar omdat mijn laatste bericht alweer een tijd geleden is zal ik het toch maar doen!
In het laatste berichtje schreef ik dat we naar Singapore gingen; een stad-staat die erg indrukwekkend bleek! We hadden beide nog nooit eerder een stad gezien die zo 'perfect' was. Het leek alsof over alles wat er gebeurde in die stad was nagedacht, en goed ook.
Vanuit Singapore zijn we doorgevlogen naar Kuching, op Borneo (zie het kaartje) waar het hoogtepunt het Semengoh Orang-Oetang wildlife sanctuary was. Een national park waar Orang's in het wild leven, maar welk 2x per dag gevoerd worden, wat een grote attractie is! Helaas staan de foto's op mijn andere geheugenkaart.

Na Kuching zijn we terug gevlogen naar Kuala Lumpur, de eindbestemming voor Olivier. De dag nadat hij vertrok vloog ik zelf door naar Bali, waar ik Liselotte (mijn nichtje) en Liselot (een vriendinnetje van haar) zou treffen. Na een overnachting in Denpasar zijn we 's ochtends doorgegaan naar Ubud, de culturele hoofdstad van Bali, soort van. Een vriend van de eigenaar van het guesthouse in denpasar moest toevallig ook richting Ubud en wilde ons maar wat graag een lift aanbieden! Dit kwam ons uiteraard wel goed uit en een uur laten waren we in Ubud. Hier besloten we dat het tijd was om vakantie te vieren en beloonden we ons met een guesthouse met zwembad! In Ubud hebben we scooters gehuurd en zijn we door de rijstvelden naar een tempelcomplex gereden, erg mooi! Verder zijn we naar monkeyforest geweest, waar uiteraard weer apen te zien zijn. Inmiddels heb ik dus al zeker 3x wilde apen gezien en ik begin zelf ook steeds meer van bananen te houden.

Na Ubud was het tijd voor de befaamde Gili eilanden. Inmiddels zitten we al 4 dagen op Gili Trawangan, een tropisch eiland met azuurblauwe zee, palmbomen en paard met wagen als vervoersmiddel. Het eiland staat bekend om zijn goede duikmogelijkheden en zo ben ik eergister begonnen met mijn Padi Advanced Open Water! Een vervolg op de 'gewone' Open Water, waarmee je tot 30 meter diep mag duiken! De cursus bestaat uit 5 duiken, waarvan een een diep duik is (30m), de ander een kompas navigatie duik en dan 3 keuze duiken. Ik moet toegeven dat de diep duik best wel spannend was, maar als je eenmaal onder water bent dan maken die meters weinig meer uit. Toen we op de bodem zaten gaf mijn meter 28,5 aan en dat is toch wel stoer. Op die diepte neemt je lichaam meer stikstof op (correct me if I'm wrong) waardoor je hersenen minder goed werken. Om te testen hoe groot dit effect was moesten we onderwater een simpele rekensom oplossen onze naam achterstevoren op een bordje schrijven (onder water). Gelukkig ging dit goed en had niemand last van 'nitrogen narcosis'. De tweede duik was kompas navigatie, waarbij je zelf een vierkant moet zwemmen en navigeren. Ook wel cool! Mijn duikinstructeur (Ronnie uit Zweden) lijkt overigens extreem, veel op Richard van de Broek, dus die ga ik nog op foto vastleggen!

De dames hebben gister het eiland verkent en vonden een visrestaurant waar je voor weinig geld verse vis kon eten. Dit kan eigenlijk overal wel, maar de kok verzekerde ons er van dat hij ze die dag zelf had gevangen. Zijn trots was de dorade en eenmaal gegrilled was dit zeker waar!

Goed het is weer mooi geweest, ik ga weer duiken (nog 2x), op het strand liggen en nasi eten!


P1030004.jpg

Update: Op de een na laatste duik hebben we haaien gezien!! Gelukkig was dit de duik waarbij we met camera's gingen dus zie hier het resultaat. De Padi Advanced Open Water is inmiddels in de pocket.

large_IMG_9402.jpglarge_IMG_9389.jpglarge_IMG_5097.jpglarge_IMG_5053.jpglarge_IMG_5026.jpg

Geplaatst door diederikbaas 20:46 Gearchiveerd in Indonesië Tagged bali diving beach gili Reacties (0)

Maleisie

Selamat Datang

semi-overcast 32 °C
Bekijk 3 maanden Zuid-Oost Azië op diederikbaas's reiskaart.

Gezien het feit dat Died niet weet hoe hij moet beginnen met een nieuw blogverhaal (het is ook zo lang geleden), zal ik, Olivier, dat maar doen. Ervan uitgaande dat het verhaal is geeindigd bij Diederik's vlucht naar Kuala Lumpur, zal ik daar verdergaan. De planning was dat Died 2 uur voor mij op de luchthaven van KL zou zijn. Dit was ook zo, behalve dat mijn bagage pak m beet 3 uur op zich liet wachten en de reis voor mij, en het vervolg van de reis van Died, toen pas echt begon.
Kuala Lumpur is heel moeilijk te beschrijven, omdat het een mengeling is van Azie en het Westen, in 1 stad. Er zijn wolkenkrabbers, maar evengoed stinkende steegjes, eettentjes en een ongelofelijk 1 richtings verkeer systeem.
We hebben van de dagen dat we er zaten vooral gegeten op de Jalan Alor, een straat met een stuk of 30 restaurantjes, waar je op plastic stoeltjes voor 1.50 een lekker noedelsoepje, een hete curry, of een nasi goreng haalt.
Als toeristische activiteiten zijn we naar de Batu Caves geweest, waar veel tempels en tot mijn grote vreugde, aapjes, waren. Ook zijn we naar een vogelpark geweest, waar ze o.a. de hornbill (zie fotos) en allerlei papegaaien hadden. De laatste dag hebben we nog een tv toren beklommen, waar vanaf wij uitzicht hadden over de hele stad.
Als volgende bestemming hadden we de Cameron Highlands, waar het het gelijk een stuk koeler zou zijn. We verbleven in een prima schoon guesthouse met een heel lekker restaurant, maar dat bleek irrelevant toen wij de tandoori chicken ontdekt hadden van een locaal Indiaas restaurant, waar wij vanaf dat moment vaste klanten waren en nergens anders meer aten.
De eerste hele dag van de Cameron Highlands hebben we een tour gedaan, vanuit het guesthouse, die ons naar de highlights van de highlands nam, waaronder: thee plantages, aardbei boerderijen, insecten- en vlindertuin, een museum, en uitzicht van een van de hoogste punten in de regio. Wij werden van plek naar plek gebracht in een landrover, bestuurd door iemand die nog het meest weg had van een aziatische Jack Sparrow.
De tweede dag hebben we een wandelroute gedaan, waarbij we enkele keren verkeerd liepen (Diederik: "Nee het pad ligt SOWIESO niet daarachter", dus wel), maar uiteindelijk goed en wel weer terug van kwamen.

Diederik:
Na de Cameron Highlands zijn we doorgegaan naar de Perhentian Islands, 2 tropische eilanden met alleen maar strand. Naast bakken op het strand (Olivier was na dag 1 een kreeft) kun je er ook goed duiken en na een opfriscursus heb ik eindelijk weer gedoken. In het begin was de duik niet echt bijzonder, voornamelijk omdat het zicht matig was. Hier kwam na een tijdje verandering in toen de instructeur het 'awkward turtle' gebaar maakte en achter ons wees, waar een schildpad van zeker 50cm lang op ons afkwam! Hij bleek erg nieuwsgierig en zwom een paar rondjes om ons heen en ging er toen weer vandoor, erg cool!

Na het strand zijn we landinwaarts gegaan naar Taman Negara, het grootste National Park van Peninsular Maleisie. In het dorpje was niks te doen (vies en smerig) en na een dagje voorbereiding zijn we met z'n 2'en 2 dagen de jungle in gegaan. Dit was erg cool, omdat iedere jungle tocht die ik tot nu toe gedaan heb altijd met een guide was, maar hier was dat niet nodig. We hoefden slechts een reservering in een 'hide' (een soort schuur met 4 houten stapelbedden zonder matras) te maken. We hadden onze route uitgestippeld en gingen op pad. Na anderhalf uur lopen kwamen we op een punt waar een omgevallen boom het pad versperde en het vervolg van het pad was nergens te bekennen! We besloten om terug te lopen en een andere route te nemen. Na nog eens 2 uur kwamen tot de conclusie dat onze hide veel te ver was (nog 2x de afstand die we toen afgelegd hadden). We besloten om de eerst volgende hide te nemen die op het pad lag. Daar aangekomen bleek dat we de enige waren die daar overnachten, wat redelijk avontuurlijk was zonder stroom. We hadden een camping gasstel meegenomen om water te koken en zo noodles te maken, maar nadat ik de gaspatroon gesloopt had ging dit feest niet door! Gelukkig hadden we genoeg eten bij ons dus dat was niet zo'n probleem, maar toch jammer.

Na de jungle zijn we met een tussenstop in KL doorgegaan naar Penang, een eiland dat door de Engelsen gekoloniseerd is geweest. We zouden dit in eerste instantie overslaan, maar nadat we gelezen had dat dit de place to be voor Malay food is, besloten we om toch maar te gaan. Helaas is mijn buik nog niet optimaal dus kan ik daar nog niet helemaal van genieten, maar verder is het mooi.

Morgenavond gaan we alweer door naar Singapore (de bussen hier zijn erg comfortabel, 2+1 stoelen in een rij in plaats van 2+2!), ik ben benieuwd!

P1020642.jpgP1020639.jpgP1020622.jpgP1020617.jpgP1020615.jpgP1020608.jpgP1020594.jpgP1020588.jpgP1020574.jpgP1020563.jpgP1020560.jpgP1020553.jpgP1020533.jpgP1020518.jpgP1020512.jpgP1020504.jpgP1020503.jpgP1020500.jpgP1020493.jpgP1020479.jpgP1020469.jpgP1020455.jpgP1020433.jpgP1020429.jpgP1020419.jpgP1020414.jpg

Geplaatst door diederikbaas 2:18 Gearchiveerd in Maleisië Tagged animals beach malaysia cameron_highlands Reacties (0)

Laos en Cambodja

Tubes, tempels, corruptie en bed bugs!

semi-overcast 33 °C
Bekijk 3 maanden Zuid-Oost Azië op diederikbaas's reiskaart.

Vang Vieng
Er is een hoop gebeurd sinds mijn laatste blog update. Vanuit Luang Prabang zijn we doorgereisd naar Vang Vieng, wat vroeger een vissersdorpje was waar weinig gebeurde. Tegenwoordig is dat anders. Vang Vieng is het Salou van Laos, ondanks dat het midden in de bergen ligt! De grote attractie is het 'tuben'. Je huurt 's ochtends een grote binnenband (van een vrachtwagen) en wordt 4 km stroomopwaarts gebracht met een tuktuk. Daar is het de bedoeling dat je die 4 km in je tube de rivier afgaat, terug naar het dorp. Dit zou normaal in anderhalf uur moeten kunnen, maar de barretjes aan de rand van de rivier maken dat lastig! Toen we (Lousanne, Nicole en ik) de eerste keer gingen waren 4 uur onderweg en hadden we slechts 1/5 van het rivier afgelegd. Een prima prestatie! Daarom besloten we 2 dagen later nog eens een poging te doen. Owen, een jongen uit Ierland die ook in ons guesthouse zat, sloot zich bij ons aan en met z'n vieren besloten we om eerst de 4 km te tuben, de tubes in te leveren en daarna weer terug te gaan voor de barretjes. Dit bleek een prima plan. Ook bleek het stuk dat we al gezien het leukste, vanwege het laag-seizoen waren slechts 4 barretjes echt druk.

Tha Khek / Kong Lo Cave
Vanuit Vang Vieng wilden we door naar 'the 4000 islands' in het uiterste zuiden van Laos. Deze toch zou 24 uur met de bus duren (minstens, want in Laos duurt alles gemiddeld 40% langer dan dat je verwacht) dus besloten we deze rit op te splitsen. Vanuit VV zijn we doorgereisd naar Tha Khek, waar de Kong Lo Cave in de buurt ligt. Tenminste, dat dacht ik. Op het kaartje leek deze 7,5 km lange grot vlakbij te zijn, maar door de bergen (again) was het 3 uur heen en 3 uur terug. We besloten dit toch te doen, maar of het 6 uur in een minivan met een chauffeur met een doodwens waard was weet ik niet..
Nadat we de cave gezien hadden en iets zaten te eten kwamen ik opeens Boris en Michaela tegen, een koppel uit Zwitserland dat ik voor het eerste ontmoette in Huay Xai bij de Gibbon Experience, vervolgens in Luang Prabang weer tegen kwam en daarna nog bij een bus stop. Ze konden niet weg van de cave omdat er te weinig mensen waren voor een tuktuk, dus vroegen ze of ze met ons mee konden. Na onderhandelen met de chauffeur en het heen en weer schuiven van biljetten was dit in orde.

Terwijl we in de minivan zaten merkte ik dat ik allerlei jeukende bultjes op mijn armen kreeg. Ik herinnerde me opeens dat Owen en ik de avond ervoor beestjes in ons bed zag lopen. Ik dacht dat het 'gewoon' beestjes waren, dus had ze geplet en ben gaan slapen. Het werd al vrij snel duidelijk dat dit 'bed bugs' waren geweest en aan het einde van de dag zaten mijn armen vanaf mijn pinken tot mijn schouders onder de uitslag. Toen ik dit aan de Guesthouse eigenaar duidelijk maakte suggereerde hij nog dat het muggenbeten waren. Nee vriend, dat was vrij duidelijk..

4000 islands / Don Det
's Avonds zijn we met z'n 6'en met de nachtbus doorgegaan naar de 4000 islands, Don Det om precies te zijn. Een eiland met een weg zandpad, een paar guesthouses, restaurants en heel veel marihuana, want daar gaat iedereen voor naar de 4000 islands. Ik moet eerlijk zeggen dat als je Amsterdam (of uberhaupt NL) gewend bent, dat niet zo spannend is. Op het eiland is dan ook niet zoveel te doen behalve relaxen, beetje rondfietsen naar een waterval en relaxen. Na 2 dagen besloot ik om met Boris en Michaele mee te reizen naar Siem Reap (cambodja).

Cambodja
Vanaf Don Det was het slechts 20 minuten naar de grensovergang. De grensovergang Laos - Cambodja is een avontuur opzich en gaat als volgt:
- Uitstempelen aan de kant van Laos; 2$
- Doorlopen door een soort niemandsland, waar een tafeltje langs de weg staat met 'Health Service'. Hier moesten we een papiertje invullen (naam. paspoort, etc etc) en of we last hadden van ziektes. 1$
- Vervolgens naar de 'Visa Service' voor het visum. 23$
- Vervolgens naar de grenscontrole, waar het visum onder gestempeld wordt; 1$.

Welkom in Scambodja!

Siem Reap
Vanaf de grens konden we dan door met een andere bus (die 2 uur moest wachten op een tweede groep reizigers) naar Siem Reap. Ook hier deed Scambodja weer zijn naam eer aan. De bus stopte bij het bus station (opzich niet zo gek) omdat het van de politie niet door zou mogen rijden naar het centrum (huh?). Op het bus station stond een rugbyteam aan tuktuk drivers op onze te wachten (toevallig?) en onze 'host' in de bus had ons uiteraard al verteld hoeveel we moesten betalen voor een tuktuk (te veel). We gaven de tuktuk opdracht naar het centrum te gaan (pub street) maar in plaats daarvan werden we bij een guesthouse afgezet dat toevallig als enige van het hele dorp nog open was. We besloten dit niet te doen en zijn door gelopen naar een plek met veel guesthouse en vonden hier een prima spot. Later hoorde we van een meisje dat wel in dat Guesthouse is gebleven (toevallig werd iedereen daar afgezet) dat haar telefoon gejat was. Bad karma..

Met Boris en Michaela ben ik 2 dagen naar de tempels van Angkor geweest, die indrukwekkender waren dan ik had verwacht! Vooral de tempels met bomen (zie de foto's, dit keer wel) zijn erg cool. De derde dag zijn we naar Beng Mealea gegaan, een tempel 80km van Angkor Wat. Verder is Cambodja heel anders dan ik had verwacht, de mensen zijn erg vriendelijk (vooral als ze je iets willen verkopen), maar spreken vooral erg goed Engels.

Phnom Penh
Vanuit SR ben ik doorgereisd naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Vanochtend de Killing Fields en S-21 prison bezocht, een behoorlijke geschiedenis les!

Morgen vlieg ik alweer door naar Kuala Lumpur waar ik Olivier (mijn broertje :)) op het vliegveld zie om samen 4 weken Maleisie te ontdekken!

P1020296.jpgP1020289.jpgP1020274.jpgP1020209.jpgP1020207.jpgP1020151.jpgP1020142.jpgP1020137.jpgP1020341.jpgP1020269.jpgP1020122.jpgP1020132.jpgP1020043.jpgP1020033.jpgP1010977.jpgP1010957.jpgP1010954.jpgP1010931.jpgP1010901.jpgP1010895.jpgP1010881.jpgP1010875.jpgP1010870.jpgP1020047.jpgP1020093.jpgP1020249.jpgP1020189.jpg

Geplaatst door diederikbaas 2:57 Gearchiveerd in Cambodja Tagged angkor_wat laos angkor cambodja Reacties (0)

The Gibbon Experience en Luang Prabang

Huay Xai - Luang Prabang (Laos)

semi-overcast 30 °C
Bekijk 3 maanden Zuid-Oost Azië op diederikbaas's reiskaart.

De laatste keer dat ik iets van me liet horen was ik in Chiang Rai, waar ik de vrienden ontmoette van Cameron. Het waren 2 Amerikanen die zich sinds een paar jaar inzetten om te voorkomen dat kinderen in de prostitutie terecht komen. Een goed project!
Vanuit Chiang Rai ben ik doorgereisd naar Huay Xai, een dorpje in Laos op de grens met Thailand. In dit dorp zelf is niks te doen behalve de Gibbon Experience.

De Gibbon Experience bestaat sinds 6-7 jaar en is opgezet door Fransen. Het is een project in het Bokeo natuurreservaat, waarbij locale stammen betrokken zijn bij eco-toerisme om zo het reservaat intact te houden. Met een groep van max 8 personen ga je 3 dagen de jungle in, waar een heel netwerk van 'zip-lines' is opgezet. Met deze ziplines (de langste was 400m lang en 120m boven de grond) zip je dwars door de jungle heen met ziek mooie uitzichten over de heuvelachtige jungle. 's Avonds sliepen we in (semi) professionele boomhutten die alleen per zip line te bereiken waren. Mooi was de boomhut-douche, afgeschermd naar de boomhut toe, maar aan de jungle kant helemaal open, waardoor je tijdens het douchen kon genieten van de jungle, en de jungle van jou.
Het heet Gibbon experience omdat er gibbon apen in de jungle leven. De bedoeling is dat je deze dan ook ziet. Toen we met onze groep begonnen aan de tocht wisten we dat de kans behoorlijk klein was dat we ze zouden zien. Op de tweede dag vroegen we onze guides of er nog kans was om Gibbons te zien. Hij vertelde ons dat als we echt gibbons wilden zien, we om 4.00 's ochtends op moesten, 2 uur hiken naar een ander gebied (waar weer een heel ander netwerk van ziplines en boomhutten was) en dat we ze daar misschien zouden zien.
We besloten om dit te doen, je komt immers voor die apen. Zo vertrokken we om 4.30 vanuit onze boomhut in het donker de jungle in. 2 Uur later kwamen we aan bij de boomhut van een andere groep (die wakker werden, omdat wij al 2 uur op waren en apen wilden zien), maar na een uurtje werd duidelijk dat er geen aap in de buurt was. Een kleine tegenvaller, maar we waren nu wel in een nieuw gebied, met nieuwe ziplines, waar we een tijdje vrij mochten spelen!
Ik stond te wachten met een jongen uit Nieuw-Zeeland, tot uit het niets een andere guide het pad af rende en ons gebaarde dat we stil moesten zijn, 'Gibbons!' fluisterde hij ons toe en trok ons mee verder het pad af. Daar zagen we op een afstand van ongeveer 200m een groep zwarte en bruine gibbons die door de bomen aan het slingeren waren! Met de rest van de groep zijn we nog een stuk verder de jungle in gegaan en hebben ze nog een tweede keer gezien, erg cool!
Het was een behoorlijke coole ervaring, de combinatie van zip lines, boomhutten en de daadwerkelijke Gibbons! Ik kan geen foto's uploaden, maar om een idee te krijgen kun je hier kijken: http://www.gibbonexperience.org

In Huay Xai ontmoette ik Lousanne en Nicole weer en samen hebben we de slow boat naar Luang Prabang genomen. Een mooi stadje met Franse Villa's, watervallen en een relaxte sfeer. Hier hebben we vooral gerelaxed, morgen door naar Vang Vieng (tuben!).

Geplaatst door diederikbaas 1:19 Gearchiveerd in Laos Tagged luang_prabang gibbon_experience Reacties (0)

Bangkok - Chaing Rai

One night in Bangkok

semi-overcast 30 °C
Bekijk 3 maanden Zuid-Oost Azië op diederikbaas's reiskaart.

Chiang Rai 14-5-11

De kop is er af! Het heeft even geduurd voordat ik een stuk kon schrijven, maar dat is een goed teken denk ik.
Ik begon dit stuk met te vertellen over de vlucht naar Bangkok, die prima was. Het tweede gedeelte (Dubai - Bangkok) was met een Airbus A380, het grootste passagiersvliegtuig ter wereld. Ik was hier best wel benieuwd naar, maar uiteindelijk heb ik het hele ding 15 minuten van binnen gezien (niet boeiend, gewoon een groot vliegtuig) en ben daarna in slaap gevallen. Top!
Op de luchthaven kwam ik Lousanne (het zusje van m'n huisgenoot Robert) en haar vriendinnetje Nicole al tegen. Samen hebben we een taxi gepakt richting Ko San Road.
Bangkok was zoals verwacht een warme deken van rioollucht, smog, taxi's, Singha's en rijst. Een dag later zijn we naar de MBK shopping mall geweest (om goedkope lenzen te kopen, waardoor ik de komende 3 maanden weer kan zien) en daarna naar het Bangkok Culture and Arts Centre, waar een super culturele foto tentoonstelling was.

Daar begon ik dit stuk dus mee. Wat interessanter is, is dat ik 's avonds de nachttrein naar Chiang Mai had. In de trein zat tegenover me een oude Thaise man van een jaar of 70. Hij was erg benieuwd waar ik vandaan kwam, waar ik naartoe ging en meer van dat soort dingen. Hij raadde me aan welk menu ik moest nemen (mijn favoriet, kip met Thaise basil leaves was veel te gewoon) en vertelde over de plekken in Europa waar hij was geweest, wat niet veel Thai doen volgens mij. Helaas bleek de beste man bij de kaartcontrole wel op de juiste stoel te zitten, maar in de verkeerde wagon.
Daarvoor in de plaats kreeg ik 3 Thaise vrouwtjes, die wederom benieuwd waren waar ik vandaan kom ik waar ik naar toe ging (we joe fom?). Dat moest allemaal op foto vastgelegd worden, die ik helaas niet kan uploaden want het internet is brak. (ah, ik kan ze toch toevoegen, zie de onderkant!)
's Ochtends bleek dat de trein 3 uur had stil gestaan omdat de locomotief kapot was en we dus ook 3 uur later zouden aankomen. In totaal duurde deze rit 18 uur..
Dat was opzich geen probleem, totdat ik op het busstation in Chiang Mai kwam, waar ik nog eens 3 uur op de bus naar Chiang Rai moest wachten. Top! Gelukkig zat ik samen met een Australier genaamd Cameron in het zelfde schuitje en hebben we die 3 uur doorgebracht met kaartspellen en verhalen uitwisselen. Cameron was bijna aan het einde van zijn 7 maanden durende trip en was in India, Sri Lanka, Burma, Cambodja, Laos en Maleisie geweest. Ik dacht dat ik wel wat ervaring had..
Uitendelijk zijn we 's avonds in Chiang Rai aangekomen, waar ik een mooi guesthouse vond met een grote tuin. Dit nadat het eerste guesthouse dat ik binnen liep iets weg had van een gevangenis uit oost Europa..
Cameron zou vrienden ontmoeten die hij een aantal maanden geleden hier had gemaakt (2 Amerikanen die hier sinds een paar jaar wonen) en vroeg of ik meeging.
Dus daar zaten we in het Peace House, een bar gerund door rastafaris met een paar locals, reizigers en reizigers die jaren geleden waren begonnen en hier inmiddels wonen. Op dat moment realiseerde ik me waarom ik zo graag terug wilde naar Zuidoost Azie; de mensen die je ontmoet en hun verhalen. Hier telt de status die je thuis hebt niet. Het enige dat telt is waar je vorige week was, wat je morgen gaat doen en of je nog een Singha wilt..


P1010811.jpgP1010807.jpgP1010799.jpg

Geplaatst door diederikbaas 12:10 Gearchiveerd in Thailand Tagged bangkok chiang_rai night_train Reacties (0)

(Berichten 1 - 5 uit 5) Pagina [1]